Malezja cz.1 - Co warto wiedzieć o Malezji

No to zaczynamy, jak zwykle od wprowadzenia.

Dane geograficzne:

Malezja jest położona w Południowo - Wschodniej Azji w części na Półwyspie Malajskim (Malezja Zachodnia), a w części na wyspie Borneo (Malezja Wschodnia). Łączna powierzchnia tego kraju to ponad 330 tys. km², z czego ok. 40%  znajduje się na Półwyspie Malajskim, a ok. 60% na Borneo. Te dwie części Malezji oddzielone są od siebie Morzem Południowochińskim, najkrótsza odległość między krańcem półwyspu i wyspy to ponad 600 km.

Ponad połowę terytorium kraju stanowią góry i wyżyny. Podobny obszar zajmują wieczne zielone lasy tropikalne, przechodzące w wyższych partiach w lasy mgliste. Na terenach nadmorskich często spotykane są lasy namorzynowe. Na terenie zarówno półwyspu można spotkać ponad 3 tysiące gatunków drzew i innej roślinności, oraz wiele gatunków zwierząt, w tym chronione. Obecnie na terenie całego kraju znajduje się ponad 50 Parków Narodowych i Rezerwatów Przyrody.

Stolice Malezja ma dwie - główną jest Kuala Lumpur, największe miasto Malezji, a drugą jest oddalona o ok. 35 km na południe Putrajaya - administracyjna stolica kraju. To właśnie tam swoją siedzibę mają premier, ministerstwa oraz sądy. Putrajaya jest miastem dość nowym, siedzibą władzy wykonawczej została w 1999 r, a sądy federalne urzędują tam od 2003 roku.

Ten podział miał w zamyśle odciążenie Kuala Lumpur, aby mogło się rozwijać jako główny ośrodek gospodarczy. Putrajaya natomiast pełni funkcję nowoczesnego centrum zarządzania państwem.

 

Ustrój polityczny:

Malezja jest federalną monarchią. Głową państwa jest król wybierany co 5 lat spośród dziewięciu dziedzicznych władców stanowych (sułtanów) przez Zgromadzenie Władców. Ten ustrój jest unikatem na skalę światową.

Władza ustawodawcza składa się z dwóch izb (Izba Reprezentantów i Senat), przy czym przedstawiciele Izby Reprezentantów wybierani są co 5 lat w wyborach powszechnych, a w Senacie zasiadają osoby mianowane w większości przez króla 44 osoby) i przez zgromadzenia stanowe (26 osób). Na czele władzy wykonawcze stoi premier mianowany przez króla po uzyskaniu większości w parlamencie.

Malezja podzielona jest na 13 stanów i 3 terytoria federalne, przy czy każdy stan ma dużą autonomię, własną konstytucję oraz władze ustawodawcze.

Malezja jest dość nowym krajem, powstała 1957 roku, wcześniej była skolonizowana przez Portugalczyków, Holendrów i Brytyjczyków. 

 

Ludność:

W Malezji żyje ponad 35 mln ludzi, choć niektóre źródła podają prawie milion więcej, z czego jedynie 19% mieszka na wyspie Borneo. Wyróżnia się 3 główne grupy etniczne: Malajów, Chińczyków i Hindusów. Media wieku to ok. 31 lat i zaczyna wzrastać, bo w Malezji od kilku lat widoczny malejący współczynnik dzietności. Seniorzy powyżej 65 roku życia stanowią ponad 8% społeczeństwa, a średnia długośc życia to prawie 75 lat. Ciekawostka w Malezji na 100 kobiet przypada 110 mężczyn.

Blisko 80,5% Malezyjczyków mieszka w miastach, z czego ponad 7 mln w aglomeracji Kuala Lumpur.

 

Język:

Jedynym językiem urzędowym jest język malajski. Drugim językiem powszechnie używanym jest angielski, zwłaszcza jeśli chodzi o biznes, sądownictwo czy medycynę. Ogólnie w Malezji bardzo dużo osób posługuje się angielskim w sposób bardzo komunikatywny. Chociaż cżęściej jest to "manglish" - lokalny dialekt bazujący na angielskim, ale zawierający słówka, czy końcówki z malezyjskiego, chińskiego, czy tamilskiego.

 

Religia:

Oficjalną religią państwową w Malezji jest Islam, ale konstytucja gwarantuje wolność wyznania dla osób fizycznych. I tak muzułmanie stanowią ponad 62% wszystkich obywateli. Dalej są buddyści blisko 19%, chrześcijanie ok. 9% i hindusi ok. 6,5%, pozostałe mają znaczenie marginalne.

To co mi się podobało to własnie współistnienie tych wspólnot w zgodzie ze sobą, np. w chińskiej dzielnicy były zarówno meczety, świątynie hinduskie, a w dzielnicach "little India" można było spokoje wejść do świątyń buddyjskich czy kościoła katolickiego.

 

Waluta, płatności, ceny:

Walutą Malezji jest ringgit malezyjski (MYR). Obecnie 1MYR  = 0,90 PLN, więc łato wszystko przeliczać na naszą walutę. 

Mimo, że oficjalne oznaczenie waluty to MYR, w Malezji przeważnie używany jest skrót RM, a ceny na półkach sklepowych najczęściej wyglądają tak: RM50.

Malezyjczycy preferują płatność w RM, czasem - jako kaucję można zostawić euro lub dolary. Podczas naszego pobytu wymienialiśmy pieniądze dwa razy, ale niewielkie kwoty, bo za większość rzeczy i tak płaciliśmy kartą. Dwa razy wybieraliśmy też pieniądze z bankomatu i tu ciekawostka: większość bankomatów (ATM) pobiera prowizję (min. 22 MYR), ale w bankomatach Maybank (często z charakterystycznym żółtym logo) lub CIMB można wypłacać środki kartą Revolut bez prowizji operatora.

Ceny w sklepach, czy knajpkach nie są wygórowane, ale nie jest też bardzo tanio. 1,5 l wody mineralnej w sklepie spożywczym to ok. RM1,50 - 2,00, street food ok. RM15-25, kawa w sieciówkach od RM6.

Wiadomo, że w restauracjach ceny są wyższe, ale w my krajach azjatyckich przeważnie korzystamy z ulicznego jedzenia.

Bilety wstępu  do różnych atrakcji znacząco różnią się dla Malezyjczyków i obcokrajowców, ale o cenach atrakcji będę pisała na bieżąco.

Ogólnie nie jest tanio, ale bardzo drogo też nie. 

 

Czas:

Malezja znajduje się w strefie  czasowej UTC+8, różnica między Polską a Malezją wynosi zimą +7 godzin, latem +6 godzin. 

 

Klimat:

Cały kraj leży w pasie klimatu równikowego ze średnią temperaturą 27°C i wilgotnością sięgającą 95%. Charakterystyczne są obfite opady deszczu. Główna pora deszczowa (listopad–marzec) dotyczy głównie wschodu kraju. Na zachodzie, gdzie podróżowaliśmy, największe opady występują od kwietnia do października. Należy pamiętać, że deszcze są tu na tyle gwałtowne, że rzeki często wylewają, powodując lokalne podtopienia.

 

Kuchnia:

Kuchnia malezyjska oparta jest na współistnieniu trzech głównych tradycji: malajskiej, chińskiej i indyjskiej. Podstawę większości posiłków, jak w większości krajów azjatyckich, stanowi ryż (nasi) lub makaron (mee), które podawane są zarówno na śniadania, jak i wszystkie inne posiłki. Dodatki do tej bazy są różne, często można komponować je samemu. Oczywiście do tego dochodzi cały zestaw zup, hinduskie roti canai z różnymi sosami czy różnego rodzaju mięsa i ryby. 

Narodowym daniem jest Nasi Lemak - ryż gotowany na mleku kokosowym, często podawany z ostrą pastą chili (sambal), prażonymi orzeszkami ziemnymi, suszonymi anchois (ikan bilis), gotowanym kurczakiem, jajkiem na twardo i plasterkami ogórka. 

Jeśli chodzi o desery, to niestety w Malezji jest bardzo słodko. Nie tylko desery, ale też napoje, czy nawet soki i koktajle owocowe są dosładzane, i nawet jak poprosi się "bez cukru" to trzeba się liczyć, że i tak będzie bardzo słodko.

Ale piliśmy też różne wynalazki typu kawa z awokado,Coconut Coffee, a życie ratowała nam klasyczna woda kokosowa, bez której dla mnie wyjazd w tropikalne miejsca się nie liczy!

Moim odkryciem tego wyjazdu jest jednak kaya - krem-dżem kokosowy, na bazie mleka kokosowego, jajek i bązowego cukru. Z tostami - pycha!

Najważniejszym owocem, wręcz symbolem Malezji jest ... najbardziej śmierdzący owoc świata, czyli durian. Jest on tak popularny, że na w kalendarzu swoje święto i tak w Malezji 7 lipca jest Narodowym Dniem Duriana!

 

Dostęp do Internetu:

W tej podróży poszliśmy na łatwiznę i nie zawracaliśmy sobie głowy standardowymi kartami SIM, tylko kupiliśmy karty eSim, a najprościej było to zrobić w aplikacji Revolut, żadnych formalności, kilka kliknięć i działa. Minimalny pakiet to 1 GB, ale mam świetny pro-tip: jeśli wykorzystacie mniej niż 500 MB, a od zakupu nie minęło więcej niż 14 dni, kartę można zwrócić. Otrzymuje się wtedy zwrot środków proporcjonalny do niewykorzystanych danych. Sprawdziłam to w Singapurze i faktycznie działa – pieniądze wróciły na konto natychmiast. Pakiet 1 GB ważny przez 7 dni kosztuje ok. 15 zł.

Gniazdka: 

Napięcie w sieci w Malezji wynosi 240 V, gniazdka mają wejście na wtyczki z trzema prostokątnymi bolcami, typu brytyjskiego (typ wtyczki G).

 

Wymagania wyjazdowe:

Jadąc do Malezji, jak zresztą do większości krajów poza Europą, trzeba pamiętać, że paszport musi być ważny min. 6 miesięcy od momentu wjazdu. W przypadku pobytu nie dłuższego niż 90 dni, w ciągu 180 dni, nie ma obowiązku posiadania wizy, chyba że celem przyjazdu jest podjęcie zatrudnienia lub nauki. 

Od 1 stycznia 2024 r. konieczne jest wypełnienie Malaysia Digital Arrival Card (MDAC). Rejestracja trwa dosłownie kilka minut. Deklarację trzeba jednak wypełnić za każdym razem jak przekracza się granicę. Do Singapuru wyskoczyliśmy na 2 dni, a wjeżdżają do Malezji musieliśmy deklarację wypełnić ponownie.

 

Placówki dyplomatyczne: 

Ambasada RP znajduje się w Kuala Lumpur, są też dwa konsulaty honorowe jeden w George Town na wyspie Penang, a drugi  w Kuching na Borneo.

cdn...